Sliedrecht 3 laat het liggen in Hellevoetsluis

Het derde aan de start tegen de Pionier

Na een uitstekende start van de competitie met 3 overwinningen, leed het derde vanSliedrecht een onnodige  nederlaag tegen de Pionier 1 uit Hellevoetsluis.  Zo is het gelijk weer spannend in Poule 2b van de RSB competitie en zal Sliedrecht 3 de komende ronden nog stevig aan de bak moeten.

Welkom in het centrum van de wereld, zei een speler van de Pionier. Daar dachten de spelers van het derde toch iets anders over, toen ze door dichte mist en slecht verlichte wegen richting Hellevoetsluis reden. Een barre tocht, die het team uiteindelijk bijna compleet op tijd in de Petrakerk bracht. Bijna compleet, want alhoewel Willem Kuiper zichzelf overtrof door voor het eerst bij een uitwedstrijd op tijd te komen, moest Pieter Pons vanuit Utrecht echt een wereldreis maken. Net toen zijn tegenstander echt rondjes begon te lopen, stapte hij toch binnen. Het spel was op de wagen.

Jaap Euser boekte een mooie overwinning

Zonder Jan Sulman deze keer, maar met supersub Jaap Euser op bord 8.  Die moest voordat de wedstrijd begon nog wel even bijgepraat worden over alle belevenissen van de afgelopen jaren met het derde, waarbij de legendarische uitwedstrijd regen S.O. Rotterdam om meerdere redenen uitgebreid langs kwam.  Evenals de vorige wedstrijd was dit weer een 4 punten duel. Zoals de wedstrijdleidster aangaf, de winnaar zou bovenaan staan, dus er stond wat op het spel. En dat tegen het eerste team van de Pionier.

Al gauw kwamen er donkere wolken rondom het derde te hangen. Na anderhalf uur spelen moest Kees Wessels opgeven. “Slecht gespeeld” was zijn korte reactie, voordat hij met de staart tussen zijn benen afdroop naar de bar.  Die was niet ingecalculeerd.  Een slecht gespeelde opening, waarbij rokeren geen optie meer was en zo had Kees geluk dat hij zijn OV chipcard bij zich had en nog net de laatste bus kon nemen uit Hellevoetsluis.

De achterstand liep nog verder op. Op bord 1 kon gelegenheidskopman Jurgen de Haan geen vuist maken. Hij kwam goed uit de opening, maar een onnauwkeurigheid met zijn dame zorgde voor allerlei spannende verwikkelingen, maar niet in het voordeel van Jurgen. 2-0 achter dus.

Bord 1 t/m 4 met op de voorgrond Pieter Pons die een punt pakte

Later op de avond zou een teamlid vragen of de teamleider (annex verslaggever) het allemaal nog wel aankon, die spanning en de onverwachte verwikkelingen.  Nu is het zo dat de teamleider al enkele jaren ervaring heeft bij het Meesterklasse A team.  Dat team heeft er in de afgelopen jaren voor gezorgd dat er een dikke laag eelt op de ziel van hem terecht is gekomen en dat maakt ook duidelijk dat er heel wat moet gebeuren wil de teamleider van het derde nog ergens van opkijken.  Met het openingskennis van Willem, het feit dat Floris altijd pas gaat schaken in de laatste 5 minuten en de doorgaans vreemde capriolen van de gebroeders Stoker is het voor een normaal mens gewoon niet vol te houden.  Want ja, op deze doldwaze avond kwamen alle voorgenoemde zaken weer langs.  Er is weer een hoofdstuk aan het grote boek over het derde bijgeschreven.  Leest u verder mee?

De staartborden, 2 uit 4

0-2 dus achter en het zag er allemaal niet echt soepel uit op de borden.  Daar dacht Pieter Pons op bord 4 anders over, en steeds meer kreeg hij overwicht op de stelling van zijn tegenstander.  Uiteindelijk kon zijn tegenstander niets anders doen dan opgeven. 1-2 dus.  Intussen had Willem Kuiper weer eens een voor hem befaamde opening gespeeld, die gewoon zeer doet aan de ogen.  Willem beweerde natuurlijk later op de avond dat het allemaal correct was, maar feit is dat toen zijn tegenstander remise aanbood, hij dit eigenlijk niet aan kon nemen.  Joost Stoker speelde op bord 5 en bouwde een gedegen stelling op, terwijl Martijn op bord 7 aan het winnen was.  Met een sterk loperpaar bouwde hij een heerlijke stelling op en zijn tegenstander leek wel te kunnen opgeven. Intussen leek het erop of de tegenstander van Willem niet wilde winnen en Willem hem toch steeds keer op keer de kans gaf.  Uiteindelijk werd dit remise en toen ook Joost niet verder kwam dan remise, stond het dus 2-3.  Maar de winst bij Martijn en Jaap leken zeker, terwijl Floris minimaal remise had.

Jaap, onze supersub, kwam steeds beter te staan en Floris kwam in tijdnood.  En dat is bij Floris altijd een goed teken.  Het noodlot (wat al eerder bij Kees had toegeslagen) sloeg echter opnieuw toe.  Opeens was het uit bij Martijn, maar niet de verwachte uitslag.  Mat in 1.  en opeens was het geen 3-3, maar 2-4.   Er moest dus gevochten worden voor een punt.  Jaap deed het uitstekend en wist te winnen.  Floris speelde door en moest dus winnen om een punt zeker te stellen.  Maar ook tegenstander Jan van Dam kan snelschaken kwamen we achter.  Floris leek een klein voordeel te hebben en hij bleef het proberen, maar rond middernacht, moest hij toch de pogingen staken en werd het remise.

Een zure en onnodige nederlaag.  Het is nu echt spannend in Poule 2b, waar nu 3 teams aan kop gaan.  Nog 3 wedstrijden en het zou zomaar kunnen dat bordpunten beslissend gaan worden.

De terugreis was hier en daar wat minder gezellig.  Waar in de ene auto hardcore werd gedraaid om de prestaties weg te wissen, werd in de andere auto gelaten teruggekeken op deze avond.  De mist was in ieder geval weg.

Maar laten we positief eindigen.  Aan de bar in de Havik werd deze prestatie onder het genot van een biertje nog even besproken met een paar spelers en werd ter plekke toch een nieuwe variant van het schaakspel bedacht.  Een beetje meer emancipatie, een paar kleine aanpassingen en een nieuwe vorm is ontstaan.  Binnenkort ongetwijfeld te bewonderen op een avond in Sliedrecht…..

Voor alle rangen en standen:  Klik hier als je nog durft

Dit bericht is geplaatst in Sliedrecht 3. Bookmark de permalink.

Geef een reactie